Modelo 210 voor eigenaren van een tweede huis in Spanje

Waarom je als niet ingezetene toch aangifte doet

De Modelo 210 is het formulier voor de Impuesto sobre la Renta de no Residentes, de inkomstenbelasting voor niet ingezetenen, vaak afgekort als IRNR. Het idee erachter is simpel. Je woont fiscaal in Nederland, maar je bezit een stuk onroerend goed in Spanje, en over de inkomsten uit dat bezit wil de Spaanse staat belasting heffen. Dat geldt of je het huis nu verhuurt of niet. Verhuur je het, dan is er echte huurinkomst. Verhuur je het niet, dan rekent Spanje met een fictieve inkomst, en juist dat tweede deel vergeten veel mensen.

Het is geen aangifte die je een keer doet en daarna kunt vergeten. Zolang het huis op jouw naam staat en je in Nederland blijft wonen, keert de verplichting elk jaar terug. Dat klinkt zwaarder dan het in de praktijk is, maar het is wel iets waar je rekening mee moet houden vanaf het moment dat je de sleutel krijgt.

De fictieve inkomst op een leegstaand huis (renta imputada)

De renta imputada is de kern van het verhaal voor de meeste vakantiehuiseigenaren. Spanje gaat ervan uit dat een tweede woning je een soort voordeel oplevert, ook als die het grootste deel van het jaar leegstaat, en belast daarom een vast percentage van de valor catastral, de kadastrale waarde van het pand. Dat percentage is 1,1 procent als de kadastrale waarde in de afgelopen tien jaar is herzien, en 2 procent als dat niet is gebeurd. Over dat bedrag betaal je vervolgens het tarief.

Een voorbeeld maakt het concreet. Stel, je appartement aan de Costa Blanca heeft een valor catastral van 90.000 euro en die waarde is recent herzien, dan reken je met 1,1 procent. Dat is 990 euro aan fictieve inkomst over het hele jaar. Daarover betaal je als inwoner van de EU 19 procent, dus ongeveer 188 euro belasting voor dat jaar. Geen enorm bedrag, maar wel een verplichting die elk jaar terugkomt en waar de Agencia Tributaria je op kan aanspreken als je hem overslaat.

Hoe je de valor catastral terugvindt

De valor catastral staat op de aanslag van de IBI, de gemeentelijke onroerendezaakbelasting die je elk jaar van het ayuntamiento ontvangt. Pak die aanslag erbij en je hebt het getal dat je nodig hebt voor de berekening. Twijfel je of de waarde in de afgelopen tien jaar is herzien, dan staat dat doorgaans ook in de gemeentelijke gegevens, en je adviseur kan het voor je nakijken.

Het tarief: 19 procent voor inwoners van de EU en de EER

Voor jou als Nederlander is het tarief 19 procent. Dat geldt voor inwoners van de Europese Unie en van de Europese Economische Ruimte. Inwoners van buiten de EU en de EER betalen 24 procent, dus het scheelt wie waar woont. Omdat Nederland in de EU ligt, val je in de gunstigere categorie. Dat tarief van 19 procent geldt zowel over de fictieve inkomst van een leegstaand huis als over de nettohuur als je het pand wel verhuurt.

Wat als je het huis wel verhuurt

Verhuur je je vakantiehuis, bijvoorbeeld een paar maanden per jaar aan toeristen, dan verandert het plaatje. Dan geef je de werkelijke huurinkomst aan in plaats van de fictieve inkomst over de verhuurde periode. Het voordeel voor inwoners van de EU en de EER is dat je kosten mag aftrekken die met de verhuur samenhangen, naar rato van de periode dat het huis verhuurd was. Denk aan een deel van de gemeenschapskosten, verzekering, onderhoud en de IBI. Over het netto resultaat betaal je dan 19 procent. Voor de maanden dat het huis leegstond, geldt voor diezelfde periode weer de renta imputada.

Deadlines en hoe vaak je indient

De aangifte over de fictieve inkomst van een jaar dien je het jaar daarna in. De inkomst over 2025 geef je dus in 2026 aan, met als uiterste datum 31 december van dat volgende jaar. Voor huurinkomsten is de aangifte sinds 2024 jaarlijks geworden in plaats van per kwartaal, wat het een stuk overzichtelijker maakt. De precieze data kunnen per situatie en per jaar verschillen, en daarom is het verstandig om de actuele termijnen te bevestigen bij de Agencia Tributaria of bij je fiscaal adviseur voordat je indient. Eerlijk is eerlijk: dit is precies het soort detail dat af en toe wijzigt, dus blind varen op een datum uit een oud artikel is niet aan te raden.

Iedere eigenaar dient apart in

Bezitten jij en je partner het huis samen, ieder voor de helft, dan dient ieder van jullie een eigen Modelo 210 in voor het eigen aandeel. De Spaanse aangifte volgt het eigendom, niet het huishouden. Twee eigenaren betekent dus twee aangiften, elk over de helft van de fictieve inkomst of de huur. Het is goed om dat te weten, want het verklaart waarom een echtpaar met een gezamenlijk appartement twee formulieren ziet langskomen in plaats van een.

De rol van een fiscaal vertegenwoordiger (representante fiscal)

Voor inwoners van de EU en de EER is een representante fiscal, een fiscaal vertegenwoordiger in Spanje, niet verplicht. Toch kiezen veel Nederlandse eigenaren ervoor om een gestor of een asesor fiscal in te schakelen. De reden is praktisch: de aangifte is in het Spaans, vereist het juiste rekenwerk met de valor catastral en de juiste percentages, en je wilt voorkomen dat een kleine fout jaren later tot een naheffing met rente leidt. Een vertegenwoordiger kan de jaarlijkse aangifte van je overnemen en houdt de termijnen in de gaten. Verplicht is het dus niet, maar voor wie geen Spaans spreekt of geen zin heeft in het uitzoekwerk, is het vaak het geld waard.

En het belastingverdrag tussen Nederland en Spanje

Misschien vraag je je af of je nu in twee landen over hetzelfde huis betaalt. Dat is waar het belastingverdrag tussen Nederland en Spanje in beeld komt. Het verdrag verdeelt de heffingsrechten en voorkomt dubbele belasting, zodat de Spaanse heffing op je tweede woning in Nederland verrekend of vrijgesteld wordt volgens de verdragsregels. Hoe dat precies uitpakt hangt af van je persoonlijke situatie. En zonder je NIE gaat er bij dit alles niets, want dat nummer staat op elke aangifte en op de aanslag.